قالب وردپرس
خانه / حقوق بشر / تنها و بی کس ترین زندانی ایرانم : ممانعت از درمان تومور محمد نظری، زندانی سیاسی پس از ۲۵ سال حبس

تنها و بی کس ترین زندانی ایرانم : ممانعت از درمان تومور محمد نظری، زندانی سیاسی پس از ۲۵ سال حبس

محمد نظری، زندانی سیاسی محبوس در زندان ارومیه که در طول دوران محکومیت خود در زندانهای رجای شهر کرج ، و زندان ارومیه بیشتر از ۲۵ سال حبس را حتی بدونه یک روز مرخصی سپری نموده است در پی اعتصابهای مکرر که پیشتر به دلایل کارشکنی با این زندانی انجام گرفته بود،  دچار بیماریهای گوناگونی شده است که از جمله می توان به تومور بد خیم معده ای اشاره کرد،  مراکز قضایی از اعزام این زندانی قدیمی جهت مداوا در خارج از زندان مخالفت کرده و همچنان نامبرده از این بیماری رنج می برد، او بی کس ترین زندانی محبوس در زندانهای ایران است.

بنا به اطلاع حقوق بشر کردستان ایران ؛ شنبه , ۲۲ تیر , ۱۳۹۸ ؛ “محمدحسین آقاسی” ، وکیل “محمد نظری”، زندانی سیاسی کرد که به حبس ابد محکوم شده است و در زندان مرکزی ارومیه به سر می‌برد، اعلام کرد در معده موکلش توموری یافته شده است، اما با وجود درخواست‌های او و خود زندانی برای انتقال به بیمارستان و مداوا، هنوز از انتقال نظری ممانعت می‌شود.

به گفته آقاسی، روز دوشنبه ۱۷ تیرماه قرار بود او را به بیمارستانی برای تشخیص نوع تومور منتقل کنند که این اتفاق هم نیفتاده است. او وضعیت موکل خود را به شدت نگران کننده خواند.

به گفته این وکیل دادگستری، محمد نظری از زمان بازداشت در تاریخ نهم خرداد ۱۳۷۳ تاکنون که ۲۵ سال می‌گذرد، حتی برای یک روز به مرخصی نرفته در حالی که داشتن حق مرخصی از جمله حقوق زندانیان در ایران طبق آیین‌نامه اجرایی سازمان زندان‌ها و اقدامات تامینی و تربیتی است.

محمد نظری متولد ۱۳۵۰، زندانی سیاسی و اهل شاهین‌دژ، از توابع استان ارومیە در سن ۲۳ سالگی توسط ماموران سپاه پاسداران در شهر بوکان بازداشت و به اتهام «عضویت در حزب دموکرات کردستان» محاکمه و ابتدا به اعدام محکوم شد. شش ماه بعد پرونده‌اش را به شعبه یک دادگاه انقلاب شهر ارومیه به ریاست قاضی «جلیل‌زاده» فرستادند. در این دادگاه نیز بار دیگر به همان اتهام محاکمه و به اعدام محکوم شد.

محمد نظری در طی ۲۴ سال زندان، دچار بیماری‌های دیسک گردن، بیماری قلبی و افسردگی شده که هیچ‌کدام از آن‎ها درمان و مداوا نشده‎اند. شرایط او اصلا خوب نیست. بیمار است و غیر از مسایل روحی و روانی، بیماری‌های متعدد جسمی دارد. از دست دادن دندان تنها یکی از مشکلات او است که متاسفانه به دلیل درمان نکردن و جلوگیری از اعزام او به پزشک متخصص، بدتر شده است. دیسک گردن دارد و دست‌ها و پاهایش یکباره از کار می‌افتند اما کسی برای او کاری نمی‌کند. در تمام ۲۴ سال گذشته فقط غذای زندان خورده است و کسی نیست در کارت خریدش در زندان پولی واریز کند که بتواند میوه و گوشت بخرد. عملا از هیچ یک از حقوق انسانی و قانونی مندرج در قوانین هم برخوردار نیست.

 

Facebook Comments

همچنین ببینید

محکومیت (ایران راه پیکار) فعال زنان به سه سال حبس تعزیری

ایران راه پیکار، فعال زنان اهل مریوان که پیشتر از سوی وزارت اطلاعات در سنندج …